Banner Uilhoorn & Fritse
 

Wat bevindt zich achter het Muizengaatje? (WWZ)

15-09-2015


Wellicht bent u al een beetje moe van alle aandacht die de Wet Werk en Zekerheid (WWZ) van u vraagt. De eerste gerechtelijke uitspraken zijn gepubliceerd en over het algemeen gesproken lijken zich weinig problemen voor te doen met de nieuwe wet. Hoewel uit onderzoek blijkt dat ruim 70 % van de werkgevers met de inhoud van de WWZ niet bekend is.

 

Met de WWZ is deels een einde gekomen aan de vrije keuze voor een ontslagroute. De route naar het UWV of de kantonrechter is afhankelijk van de onderliggende ontslaggrond en is in de wet vastgelegd. Bovendien is in de wet bepaald dat - ongeacht de gekozen ontslagroute - aan de werknemer een transitievergoeding betaald moet worden bij onvrijwillig ontslag. Voor werkgevers is met de WWZ het ontslaan van werknemers goedkoper geworden nu in plaats van de kantonrechtersformule, ook bekend als de gouden handdruk, afgerekend moet worden met de 'goedkopere' transitievergoeding. Deze vergoeding is in ieder geval verschuldigd aan werknemers die onvrijwillig worden ontslagen en ten minste 24 maanden in dienst zijn geweest. Dit geldt ook voor de werknemers die langer dan 2 jaar ziek zijn.

 

Sommige werkgevers willen de transitievergoeding niet betalen aan deze zieke werknemers; het zou onrechtvaardig zijn omdat ook al 2 jaar het loon is doorbetaald. Voor deze werknemers kan ontslag aangevraagd worden maar in plaats daarvan worden ze in dienst gehouden zonder dat daar een prestatie van de werknemer tegenover staat en zonder loonbetaling. De praktijk zal uitwijzen of dit sluimerend dienstverband een slimme oplossing is. Werkgevers hopen in ieder geval dat minister Asscher op Prinsjesdag - of op een later moment  - bekend maakt dat de loondoorbetaling gedurende 2 jaar bij ziekte wordt aangepast of afgeschaft. Werkgevers zeggen dat ze in dat geval eerder overgaan tot het in dienst nemen van werknemers.

 

De transitievergoeding kent in tegenstelling tot de kantonrechtersformule geen verwijtbaarheidscomponent of correctiefactor (de C-factor). Is sprake van een situatie waarin de arbeidsrelatie beëindigd moet worden die geheel of grotendeels is te wijten aan de werkgever dan kan de rechter naast de transitievergoeding een billijke vergoeding toekennen.  Van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever is bijvoorbeeld sprake bij:  onvoldoende zorg voor arbeidsomstandigheden waardoor een werknemer arbeidsongeschikt is geworden, een valse grond voor ontslag aanvoeren met als doel om een onwerkbare situatie te creëren, of grovelijk verplichtingen niet nakomen die uit de arbeidsovereenkomst voortvloeien als gevolg waarvan een verstoorde arbeidsverhouding ontstaat.

 

Alleen in zeer duidelijke en uitzonderlijke gevallen past een ontslagzaak door dit "muizengaatje". U vraagt zich nu natuurlijk af wat zich achter dat muizengaatje bevindt. Helaas geen duidelijk omschreven formule voor het berekenen van de billijke vergoeding of het moet zijn dat de kantonrechters de koppen bij elkaar steken en wederom met een kantonrechtersformule komen. Minister Asscher is overigens van oordeel dat het niet past om criteria op te nemen: "Immers, rechters moeten de mogelijkheid behouden om de hoogte van de vergoeding te bepalen op een wijze die en op het niveau dat aansluit bij de uitzonderlijke omstandigheden van het geval." Zal de werknemer die zich door het muizengaatje heeft gewurmd daar een ongekende hoeveelheid goudgele kaas gaan vinden of slechts enkele kruimels? De tijd zal het leren.

 

Mark Uilhoorn

Uilhoorn & Fritse Advocaten

Dit artikel wordt doorgeplaatst in Slagkracht; nieuwsbrief van Werkgevers Drechtsteden.

 

 

 

 

 

« Nieuwsoverzicht

 

Nieuwsbrief
Nieuwsbrief